BERG Toys

“De zon die de ziel verwarmt, is dezelfde als die het asfalt doet smelten”

De Braziliaan, José Geraldo de Souza Castro, is aangekomen in Bojador, in het hartje van de Sahara woestijn. Hij heeft al bijna zes maanden “rondgetrokken”, o.a. door meer dan 500 kilometer woestijn. Hij heeft nu 5000 kilometer van zijn reis voltooid. Een reis van 17.000 kilometer door 20 Europese en Afrikaanse landen, die hij aflegt op een BERG offroad skelter, speciaal gereed gemaakt voor de zwerftocht richting Johannesburg in Zuid-Afrika, alwaar hij de Wereldkampioenschappen Voetbal Zuid-Afrika 2010 zal bijwonen.

Het record, dat de twee records van zijn vorige reizen overtreft, waarbij hij gebruik maakte van soortgelijke transportmiddelen (2.500 kilometer in Japan in 1985 en 4.300 kilometer in Brazilië in 1987), vertegenwoordigt zo’n 30 procent van de gehele reis en werd bereikt op een afstand van ca. 30 kilometer van de stad Bojador. De naam Bojador hebben de Portugezen aan de stad gegeven. In Portugal betekent het “de uiterste grens van de mens en zijn wereld”. Maandag 27 oktober, behaalde José zijn beste prestatie sinds zijn vertrek uit Parijs op 10 mei: hij legde de 101 kilometer tussen Tarfaya en Laayoun af in 11 uur. Het koele weer en de noordelijke wind hielpen bij het afleggen van deze afstand.

Zé Do berichtte dat dankzij de “winter” de temperatuur niet heel hoog is en dat de hoogste temperatuur tot nu toe 41 graden was. “Om 7 uur ’s morgens verwarmt de zon de ziel en om 12 uur ’s middags doet hij het asfalt smelten. Gelukkig reis ik in de “winter” en is de zon niet zo sterk. De gemiddelde temperatuur ligt rond de 40 graden en er is vrij veel wind, hetgeen de gevoelstemperatuur lager maakt. Bij aankomst in Laayoun had ik veel geluk, want het regende twee dagen ononderbroken, wat behoorlijk verfrissend was. Het eten bestaat uit soepen, peulvruchten, fruit en “één of ander blik sardientjes”.

De reis verloopt normaal gesproken hetzelfde. Ik onderhoud contacten met mijn Portugese vrienden Brito Rocha, Julia Lima en Jorge Albergaria. Ik ben ook voortdurend in contact met leden van de Verenigde Naties in het Sahara gebied en met de Braziliaanse ambassade in Rabat via viceconsul Luiz Geraldo Magalhaes Moraes, die, samen met ambassadeur Virgilio Moretzsohn de Andrade, hebben bijgedragen aan het verkrijgen van de visa voor Mauritanië en Senegal.

Een dezer dagen vertrekt ‘Zé Do’ richting Dakhla, een tocht van 350 kilometer, waar hij van plan is een korte vakantie van zo’n twee weken door te brengen. “Ik doorkruis nu wat mentaal gezien het zwaarste deel van de reis is: vanaf hier tot aan Dakar, in Senegal, zijn het 2100 kilometer met heel veel zon en zand, maar ik ben gelukkig met de manier waarop de reis verloopt en met de buitengewoon goede vorm van hulp en solidariteit die ik heb mogen ontvangen gedurende de reis, vooral in dit gebied waar de zandduinen van de Sahara en de ruwe zee de landschappen zijn die me begeleiden. Het aanbod van water, brood, fruit, etc. dat ik voortdurend krijg van bestuurders van de vrachtwagens die vis vervoeren vanuit de havens van Laayoun en  Dakhla, is niet gering”.

Het milieu baart Zé do zorgen

Zé do betreurt het dat de overheden zich zo weinig bekommeren om het milieu: “de hoeveelheid afval die ik hier tegenkom op de bijna 2000 afgelegde kilometers in Marokko, hoofdzakelijk in de woestijn, is ongelofelijk. De grootste absurditeit die ik meemaakte, was toen ik door Sidi Akhfinir kwam, het deel van de bodem van de kuststrook is een ware vuilnisbelt. De kustwachters gooien simpelweg dagelijks het afval van de grote klif aan de rand van de zee naar beneden. Een groot deel van dit afval blijft hangen in de spleten van de rotsen. Dat wat in zee valt, heeft andere bestemmingen: de Canarische Eilanden, Europa, Noord-, Midden- en Zuid-Amerika en Zuid-Afrika. En het afval dat niet met de grote zeestromen wordt meegenomen, blijft aan de Marokkaanse kust zelf. Tijdens de schoonmaak van de straten in de stad Tanger, die overstroomden tijdens de hevige regens van de afgelopen week, kon je zien dat de tractoren samen met de modder ook tonnen afval verplaatsten”.

Het doel van Zé do zijn reis is het bij de internationale gemeenschap onder de aandacht brengen van twee van de grote problemen die het gezichtsvermogen van kinderen aantasten, voornamelijk in de armste landen: grauwe staar en groene staar, en het verspreiden van de grote campagne van de Internationale Lions Club: het programma Sight First II.

‘Zé do Pedal’ legt zijn reis vast in zijn nieuwe blog www.zedopedal.skyrock.com.

Tags: offroad, woestijn, Ze Do Pedal, zuid-afrika